Pennenvrucht "DE HEILIGE PIJP"

't Walchersche Pijproockgilde


Terug naar:

Terug naar:

En we zuge an de pupe
En we zuge an de pupe
En we zuge an de pupe
Tot 't blauw ziet
En as me uutgezoge zien
Drinke me 'n
lekker glaesje wien
En daernae ge me wé verder mee de pupe.

 

 

De heilige pijp

Voor de meeste Europeanen is de Indiaanse pijp beter bekend als de vredespijp. De Indiaanse pijp vertegenwoordigt echter veel meer en behoort tot één van de belangrijkste religieuze instrumenten van de Indianen. Tot op de dag van vandaag wordt de pijp door traditionele Indianen nog steeds gebruikt voor ceremonies, zoals “The Sweat” (geestelijke reiniging in de zweethut, een soort sauna) en de “Sundance” (een dansritueel om de zon te eren).
De pijp wordt ook gebruikt voor communicatie met “Spirit” (de Grote Geest), voor hulp tijdens moeilijke tijden en voor het genezen van de zieken. Wanneer een Indiaan zijn pijp deelt met iemand anders, is dit een gebaar van vriendschap en achting.

Stephen Harrod Buhner schreef in zijn boek “Sacred plant medicine” over de diepere betekenissen van de pijp onder andere:

Elk deel van de pijp vertegenwoordigt bepaalde dingen/aspecten:

  • De kop is “female”, de steel is “male”.
  • De kop is “flesh and blood”, de steel is “bones”.
  • De kop is “Earth Mother”, de steel is “Father Sky”.

Het kanaal tussen mondstuk en kop vertegenwoordigt de directe verbinding tussen alle (aardse) dingen en Spirit, ofwel het smalle pad dat elk mens bewandelt in zijn relatie tot De Geest. Dus wanneer een pijp wordt gerookt, worden al deze aspecten samengevoegd. Er heerst dan geen tweevoudigheid meer, alleen eenheid.
De tabak die gerookt wordt is gemaakt van een verscheidenheid van planten: tabak (nicotiana), koningskaars (verbascum), uva ursi, salie, framboos en veel andere kruiden. De “pijpdrager” moet zelf de planten en kruiden plukken en de mixture samenstellen. Het plukken en de latere bereiding tot rookmengsel dienen te gebeuren volgens een specifieke, gewijde manier. Er worden gebeden en dankwoorden gezegd voor de planten die zichzelf offeren om gerookt te worden.

Tijdens het roken van de pijp worden plukjes tabak geofferd aan de vier windrichtingen, het plantenrijk, het dierenrijk, de elementen (aarde, lucht, water en vuur), de Grote Geest, de Schepper, de Aarde, de Hemel, de mensen, de zon, de maan, de overledenen, de rotsen van de aarde en nog veel meer. Op deze wijze neemt het hele universum deel aan het ritueel van het pijproken.
Elke keer als de rook wordt uitgeblazen, gaat dit vergezeld van een gebed voor de Schepper, de Grote Geest. De pijp wordt gebruikt in elke vorm van gebed, om welke reden dan ook.
Er bestaan richtlijnen voor de wijze en de integriteit van de gebeden, zodat de gebeden alle vormen van leven (zowel menselijk als niet-menselijk) geëerd worden. Op deze wijze is de pijp een naar de aarde gericht instrument, omdat het behoort tot alle vormen van leven, niet alleen de menselijke.

De pijp vertegenwoordigt voor de Indianen de essentie van alle dingen. Zo is de “pijpdrager” niet de eigenaar van de pijp, maar alleen maar de drager. De “pijpdrager” is de woordvoerder voor alles wat leeft en voor de levenskracht van het scheppend vermogen.

Vrij vertaald van de internetsite: http://www.nativeartandwildlife.homestead.com/goldenfeatherpipes.html

Wilt u meer lezen over het respect van de Indianen voor alles wat leeft en de rituelen die deze “heidense wilden” (volgens de eerste Westerse en vrome christelijke kolonialisten) hadden, raad ik u het boek Waarom neemt u met geweld wat u met liefde kunt krijgen? aan (samenstelling Peter Nabokov, uitgeverij Contact).

Terug naar boven